De Verenigde Staten voegen een douanerecht van 12,5% toe op Chinese producten vanwege dwangarbeid

Op 23 juli 2026 heeft het kantoor van de Amerikaanse handelsvertegenwoordiger, de USTR, de eindmaatregel gepubliceerd van zijn zogenoemde sectie-301-onderzoeken, gevoerd naar de praktijken van 60 handelspartners ten aanzien van de invoer van goederen die met dwangarbeid zijn geproduceerd. De extra rechten zijn op 24 juli 2026 om middernacht, oostelijke tijd, in werking getreden, voor goederen die vanaf die datum voor verbruik worden aangegeven.

Er gelden twee tarieven naargelang de indeling van elke economie: 10% voor de economieën die geacht worden geloofwaardige verbintenissen te zijn aangegaan om deze invoer te verbieden, en 12,5% voor die welke geacht worden geen dergelijk verbod te hebben ingevoerd. China staat bij de economieën die aan het hoogste tarief onderworpen zijn, dat komt bovenop de sectie-301-rechten die al op de meeste Chinese tarieflijnen van kracht zijn, en die voor bepaalde categorieën uit de vierjaarlijkse herziening van 2024 tot 100% kunnen oplopen.

Verschillende handelspartners die sterk verbonden zijn met de Chinese toeleveringsketens, werden in dezelfde groep van 12,5% ingedeeld, waaronder Colombia en de Dominicaanse Republiek, die beide in de daaropvolgende dagen wetgevend moesten optreden om te proberen een herziening van hun eigen tarief te verkrijgen.

Voor een importeur die in China koopt, komt dit recht bovenop de bestaande stapel Amerikaanse rechten, zonder deze te vervangen: sectie-301-rechten per lijst, eventuele antidumping- of compenserende rechten, en nu dit aan dwangarbeid gekoppelde recht. De traceerbaarheidsdocumentatie van grondstoffen en arbeidskrachten wordt een rechtstreeks tariefvraagstuk, niet alleen een kwestie van conformiteit of reputatie.