Η Ουάσιγκτον κατηγορεί το Μεξικό ότι λειτουργεί ως δίαυλος μεταφόρτωσης κινεζικών εμπορευμάτων

Δημοσιευμένη στα μέσα Αυγούστου 2026 από τις υπηρεσίες εμπορίου του Λευκού Οίκου, έκθεση με τίτλο η μεγάλη απάτη της μεταφόρτωσης προσδιορίζει περίπου σαράντα οικονομίες που λειτουργούν ως δίαυλοι για κινεζικά εμπορεύματα τα οποία αλλάζουν διαδρομή, τεκμηρίωση, συσκευασία, ή υφίστανται ελάσσονα μεταποίηση, για να εισέλθουν στις Ηνωμένες Πολιτείες υπό διαφορετική δηλωμένη καταγωγή. Το Μεξικό περιλαμβάνεται στην πλέον παρακολουθούμενη ομάδα, μαζί με τον Καναδά, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ινδία και την Ιαπωνία, οικονομίες με υψηλή εξαγωγική ικανότητα και προτιμησιακή πρόσβαση στην αμερικανική αγορά.

Η έκθεση αποτιμά σε περίπου 67 δισεκατομμύρια δολάρια τα εμπορεύματα που μεταφορτώθηκαν από την Κίνα μέσω Μεξικού, Ινδίας και Βιετνάμ το 2025, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 28 δισεκατομμύρια δολάρια αμερικανικών δασμών που δεν εισπράχθηκαν, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της. Αναφέρει ιδίως τον βιομηχανικό διάδρομο Guanajuato Querétaro ως πιθανό σημείο διαμετακόμισης για ηλεκτρικούς κινητήρες και μετασχηματιστές, ευαίσθητα εξαρτήματα για την αμερικανική βιομηχανία εγκατεστημένη στο Μιλγουόκι, το Κλίβελαντ, το Τολέδο και τον Φοίνιξ.

Το ζήτημα έγκειται στη δασμολογική διαφορά: ένα μη προτιμησιακό κινεζικό προϊόν υπόκειται σε μέσο δασμό κοντά στο 50% κατά την είσοδό του στις Ηνωμένες Πολιτείες, έναντι ποσοστού κοντά στο μηδέν εάν δηλωθεί ως καταγωγής Μεξικού στο πλαίσιο της βορειοαμερικανικής συμφωνίας. Η έκθεση προτείνει ένα εργαλείο επαλήθευσης υποβοηθούμενο από τεχνητή νοημοσύνη, για τη διασταύρωση των δηλωμένων διαδρομών, της αναγραφόμενης καταγωγής και της πραγματικής παραγωγικής ικανότητας των μεξικανικών εργοστασίων. Εντάσσεται στο πλαίσιο της επανεξέτασης της βορειοαμερικανικής συμφωνίας που προβλέπεται το 2026, η οποία αμφισβητεί την αξιοπιστία των μεξικανικών κανόνων καταγωγής.

Για έναν εισαγωγέα που αναθέτει τη συναρμολόγηση ή την ολοκλήρωση κινεζικών εξαρτημάτων στο Μεξικό πριν από επανεξαγωγή προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο κίνδυνος δεν είναι πλέον μόνο θεωρητικός: μια απλή ανασυσκευασία ή μια ελάσσονα μεταποίηση δεν αρκεί πλέον για να εξασφαλίσει τη βορειοαμερικανική προτιμησιακή μεταχείριση, και εκθέτει σε εκ των υστέρων έλεγχο, άρνηση καταγωγής και αναδρομικούς δασμούς.