Washington beschuldigt Mexico ervan als doorgeefluik te dienen voor de overlading van Chinese goederen

Een rapport met de titel de grote overladingsfraude, medio augustus 2026 gepubliceerd door de handelsdiensten van het Witte Huis, identificeert een veertigtal economieën die dienen als doorgeefluik voor Chinese goederen die van route, documentatie of verpakking veranderen, of een lichte bewerking ondergaan, om de Verenigde Staten binnen te komen onder een andere aangegeven oorsprong. Mexico staat daarin in de meest nauwlettend gevolgde groep, naast Canada, de Europese Unie, India en Japan, economieën met een sterke exportcapaciteit en preferentiële toegang tot de Amerikaanse markt.

Het rapport raamt de goederen die in 2025 vanuit China via Mexico, India en Vietnam werden overgeladen op ongeveer 67 miljard dollar, goed voor naar schatting 28 miljard dollar aan niet-geïnde Amerikaanse douanerechten. Het noemt in het bijzonder de industriële corridor Guanajuato Querétaro als mogelijk doorvoerpunt voor elektromotoren en transformatoren, gevoelige onderdelen voor de Amerikaanse industrie gevestigd in Milwaukee, Cleveland, Toledo en Phoenix.

De inzet zit in het tariefverschil: een niet-preferentieel Chinees product draagt bij binnenkomst in de Verenigde Staten een gemiddeld recht van bijna 50%, tegenover een tarief van bijna nul wanneer het als afkomstig uit Mexico wordt aangegeven op grond van het Noord-Amerikaanse akkoord. Het rapport stelt een door kunstmatige intelligentie ondersteund controle-instrument voor, om de aangegeven routes, de aangegeven oorsprong en de werkelijke productiecapaciteit van de Mexicaanse fabrieken te kruisen. Dit past in de context van de herziening van het Noord-Amerikaanse akkoord, voorzien voor 2026, die de geloofwaardigheid van de Mexicaanse oorsprongsregels ter discussie stelt.

Voor een importeur die Chinese onderdelen in Mexico laat assembleren of afwerken vóór verzending naar de Verenigde Staten, is het risico niet langer louter theoretisch: een eenvoudige herverpakking of een lichte bewerking volstaat niet langer om de Noord-Amerikaanse preferentiële behandeling te garanderen, en stelt bloot aan een controle achteraf, een weigering van de oorsprong en retroactieve rechten.