Etikettering van uit China geïmporteerd textiel: samenstelling, onderhoud

Verordening (EU) nr. 1007/2011 legt de geharmoniseerde benamingen van textielvezels vast en verplicht de vermelding van hun samenstelling op het etiket van elk textielproduct dat in de Europese Unie wordt verkocht. Katoen, wol, polyester, viscose: elke vezel moet haar reglementaire naam dragen, in dalende volgorde van gewicht, uitgedrukt in percentage. Een product dat voor 100% uit een enkele vezel bestaat, mag de vermelding "100%" dragen, gevolgd door de naam van die vezel, zonder verdere precisering.

De tekst staat een aandeel niet-gedeclareerde vreemde vezels toe, aanwezig om technische redenen en niet doelbewust toegevoegd: tot 2% van het totale gewicht, teruggebracht tot 0,3% voor scheerwol. Daarboven moet de samenstelling worden gedeclareerd. Deze tolerantie dekt geen bij benadering opgegeven samenstelling die een fabriek levert bij gebrek aan controle op haar eigen materialen.

Een Chinese fabriek geeft de samenstelling op die ze denkt te hebben gebruikt, niet altijd degene die werkelijk is geweven of gebreid. De afwijkingen ontstaan vaak door een wijziging van garnpartij tijdens de productie, of door een slecht gedocumenteerde mix van gerecycleerde vezels. Een laboratoriumcontrole, door verbranding of chemische analyse, bevestigt een samenstelling vóór het schap.

Deze controle heeft een kostprijs, maar beschermt tegen een terugroeping of heretikettering na ontvangst. Ze wordt nuttig zodra een product zich richt tot kinderen, doorlopend de huid raakt, of een gewaardeerd materiaal claimt zoals biologisch katoen of een gerecycleerde vezel, twee vermeldingen die de markttoezichtautoriteiten bij voorrang controleren.

De symbolen voor wassen, drogen, strijken, chemisch reinigen en bleken volgen de norm ISO 3758, beheerd door de beroepsorganisatie Ginetex. Geen enkele Europese verordening verplicht hun aanwezigheid op textiel: het gebruik ervan blijft een marktpraktijk, wijdverspreid, die distributeurs en verkoopplatformen vaak contractueel eisen.

Deze symbolen zijn internationale pictogrammen: ze hoeven niet te worden vertaald. Elke in tekst opgestelde onderhoudsinstructie, bijvoorbeeld "met de hand wassen", moet daarentegen begrijpelijk blijven voor een Franse consument als ze op een in Frankrijk verkocht product staat.

In de praktijk blijft een product dat zonder enig onderhoudssymbool wordt verkocht, conform de Europese textielregelgeving, maar het stelt de importeur bloot aan retouren en klachten als de koper het product beschadigt bij gebrek aan aanwijzing. Het is evenzeer een commerciële als een reglementaire keuze, en de meeste distributeurs beslechten dit door de symbolen contractueel te eisen.

Er bestaat geen algemene verplichting in het recht van de Europese Unie om "Made in China" op het etiket van een kledingstuk te vermelden. Sommige distributeurs of marktplaatsen eisen dit toch, uit commercieel beleid of om aan een verwachting van de consument te voldoen, maar dit is geen regel van textieletikettering.

De douaneoorsprongsverklaring is een apart onderwerp, en blijft verplicht: ze dient om de douanerechten te berekenen en eventuele antidumpingmaatregelen toe te passen. De niet-preferentiële oorsprong van textiel hangt af van de plaats waar de meest ingrijpende bewerking heeft plaatsgevonden, niet enkel van het land waar de stof is aangekocht. Een verwarring tussen het commerciële etiket en de douaneverklaring is een veelvoorkomende foutbron bij eerste importeurs.

De REACH-verordening (EG nr. 1907/2006) beperkt verschillende stoffen die worden gebruikt bij het verven en behandelen van textiel, met name bepaalde azokleurstoffen die kankerverwekkende amines kunnen vrijgeven bij langdurig huidcontact. Een recente wijziging van dezelfde verordening regelt ook de aanwezigheid van formaldehyde in textielartikelen bestemd voor de consument.

Sinds de inwerkingtreding van de algemene verordening productveiligheid (verordening EU 2023/988) moet elk textielproduct dat aan een consument in de Unie wordt verkocht, bovendien de naam en het adres dragen van een identificeerbare verantwoordelijke, fabrikant of importeur, op het product of de verpakking. Dit is een traceerbaarheidsverplichting, los van het samenstellingsetiket, en betreft rechtstreeks de importeur die het product op de Europese markt brengt.

Sorva, makelaars- en sourcinghuis, laat de door de fabriek opgegeven samenstelling vóór verlading controleren, en laat een etiket opstellen dat conform is met de benamingen van verordening 1007/2011 wanneer het door de leverancier voorziene etiket dat niet is. Ons Chineessprekende team in Guangzhou onderhoudt rechtstreeks contact met de confectieateliers om een twijfelachtige verklaring te corrigeren voordat ze uw magazijn bereikt.

In de meeste gevallen betaalt u geen honorarium: u opent een dossier, wij onderhandelen de goederen voor u en wij nemen een commissie op de waarde af fabriek.