EXW, FOB, DDP: ποιος πληρώνει τι και μέχρι πού
Το Incoterm καθορίζει πού σταματά η ευθύνη του προμηθευτή και πού αρχίζει η δική σας. Το να το επιλέξετε τυχαία σημαίνει ότι ανακαλύπτετε έξοδα στο λιμάνι.
Ένας Incoterm (International Commercial Term, δημοσιευμένος από το Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο) απαντά σε τρία ερωτήματα με ένα ακρωνύμιο: μέχρι πού μεταφέρει ο πωλητής το εμπόρευμα, σε ποια στιγμή σας μεταβιβάζεται ο κίνδυνος, και ποιος πληρώνει κάθε κρίκο της αλυσίδας. Δεν είναι νομική λεπτομέρεια: είναι η γραμμή που διαχωρίζει μια τιμή «εργοστασίου» από ένα πραγματικό κόστος στην αποθήκη σας. Δύο προσφορές με το ίδιο ποσό μπορεί να κρύβουν διαφορές αρκετών ποσοστιαίων μονάδων μόλις ληφθεί υπόψη ο Incoterm.
Σε όρους EXW (παράδοση στο εργοστάσιο), όλα βαρύνουν εσάς από την έξοδο του εργαστηρίου: φόρτωση, εσωτερική μεταφορά εντός Κίνας, τελωνείο εξαγωγής, θαλάσσια ναύλωση, ασφάλιση, εισαγωγή. Είναι η χαμηλότερη εμφανιζόμενη τιμή, και η πιο παραπλανητική αν δεν διαθέτετε υποδομή επιτόπου. Το χειρότερο είναι ότι σε όρους EXW ο προμηθευτής δεν έχει καμία υποχρέωση να διεκπεραιώσει το κινεζικό τελωνείο εξαγωγής, ένα σημείο που συχνά δημιουργεί πρόβλημα στην πράξη.
Σε όρους FOB (ελεύθερο επί του πλοίου), ο προμηθευτής φέρνει το εμπόρευμα εκτελωνισμένο για εξαγωγή μέχρι το κινεζικό λιμάνι και το φορτώνει επί του πλοίου. Εσείς αναλαμβάνετε τη θαλάσσια ναύλωση, την ασφάλιση και την εισαγωγή. Είναι η πιο συνηθισμένη ρύθμιση ανάμεσα στην Κίνα και την Ευρώπη, και συχνά η πιο υγιής βάση για τη σύγκριση προσφορών: το πεδίο ευθύνης του πωλητή σταματά σε ένα ακριβές και πανομοιότυπο σημείο από εργοστάσιο σε εργοστάσιο.
Ανάμεσα στους δύο υπάρχουν οι όροι CFR και CIF, όπου ο προμηθευτής πληρώνει τη θαλάσσια ναύλωση (και, σε CIF, μια ελάχιστη ασφάλιση) μέχρι το λιμάνι προορισμού. Είναι βολικό στα χαρτιά, αλλά κληρονομείτε έναν μεταφορέα που δεν επιλέξατε εσείς και έξοδα προορισμού που ενίοτε είναι διογκωμένα. Εμείς προτιμούμε γενικά να αναλαμβάνουμε τον έλεγχο από το κινεζικό λιμάνι (FOB) και να διαχειριζόμαστε οι ίδιοι τη ναύλωση.
Σε όρους DDP (παράδοση δασμών πληρωμένων), παραλαμβάνετε στην πόρτα σας, με τα πάντα συμπεριλαμβανόμενα: ναύλος, τελωνείο, δασμοί και ΦΠΑ πληρωμένα από τον πωλητή. Πολύ βολικό, αλλά όλο το περιθώριο εφοδιαστικής χάνεται μέσα σε μια ενιαία και αδιαφανή τιμή. Το DDP έχει νόημα μόνο με έναν έμπιστο ενδιάμεσο που αναλύει τι περιλαμβάνει η τιμή· διαφορετικά, είναι η πόρτα ανοιχτή σε κρυφά περιθώρια.
Ένα σημείο που πολλοί αγοραστές συγχέουν: ο Incoterm μεταβιβάζει τον κίνδυνο εξίσου με το κόστος. Σε όρους FOB, από τη στιγμή που το εμπόρευμα φορτώνεται επί του πλοίου, εσείς φέρετε τον κίνδυνο απώλειας ή ζημιάς στη θάλασσα, εξ ου και το ενδιαφέρον για μια ασφάλιση μεταφοράς, η οποία κοστίζει λίγο σε σχέση με την αξία ενός κοντέινερ. Η επιλογή του Incoterm σημαίνει επομένως και το να αποφασίσετε από ποια στιγμή ασφαλίζεστε.
Συγκεκριμένα, καθορίζουμε μαζί σας τον Incoterm ανάλογα με την εξοικείωσή σας με την εφοδιαστική και τον όγκο σας. Ένας πρωτοεισαγωγέας συχνά κερδίζει ξεκινώντας με καθοδηγούμενο DDP, και περνώντας στη συνέχεια σε FOB μόλις αποκτήσει εμπειρία, ώστε να ανακτήσει το περιθώριο εφοδιαστικής. Το ουσιώδες είναι κάθε γραμμή κόστους να είναι ονομασμένη· αυτό ακριβώς αναλύει ο υπολογιστής μας συνολικού κόστους παράδοσης.
Η συνήθειά μας: FOB για σύγκριση, DDP όταν θέλετε να μην ασχοληθείτε με τίποτα. Ποτέ EXW χωρίς να γνωρίζετε ποιος διαχειρίζεται το τελωνείο εξαγωγής. Και πάντα ασφάλιση μεταφοράς από τη μεταφορά κινδύνου.