Import z Chin do Boliwii w 2026 roku: cło, IVA i dostęp do dolarów

Chiny eksportowały towary o wartości 1,01 miliarda dolarów do Boliwii w 2024 roku, według bazy Comtrade Organizacji Narodów Zjednoczonych, przytoczonej przez Trading Economics. Ta liczba nie docenia rzeczywistej wagi produktów chińskich na rynku boliwijskim: część przechodzi przez wolną strefę Iquique, w Chile, gdzie około 1650 przedsiębiorstw kupuje hurtowo, przy 60% swoich dostaw pochodzących z Azji, przed odsprzedażą boliwijskim handlowcom, którzy przyjeżdżają z La Paz, Oruro lub Cochabamby, według danych opublikowanych przez samą wolną strefę, ZOFRI.

Boliwia i Chiny utrzymują stosunki dyplomatyczne od 9 lipca 1985 roku, w odróżnieniu od sąsiedniego Paragwaju, który uznaje Tajwan. Chiny zainwestowały bezpośrednio w gospodarkę boliwijską, z partnerstwem w wydobyciu litu ocenianym na 2,3 miliarda dolarów oraz pożyczką w wysokości 350 milionów dolarów przyznaną w lutym 2024 roku na rafinerię cynku. Nasze źródła nie zidentyfikowały żadnej umowy o wolnym handlu między dwoma krajami: handel pozostaje objęty powszechnym systemem celnym opisanym dalej.

Od 8 lipca 2024 roku Boliwia jest pełnoprawnym członkiem Mercosur, po dziewięciu latach statusu państwa stowarzyszonego; ma cztery lata na dostosowanie swojego prawa do przepisów bloku, pozostając jednocześnie członkiem Wspólnoty Andyjskiej, co powoduje współistnienie dwóch regionalnych ram celnych w okresie przejściowym.

Import definitywny podlega Gravamen Arancelario, GA, według siatki 0, 5, 10, 15, 20, 30 i 40% w zależności od klasyfikacji produktu, z tymczasową redukcją o pięć punktów na wszystkich liniach do 31 grudnia 2027 roku, według PwC Tax Summaries. Przyjęta wartość celna to wartość handlowa, powiększona o koszty załadunku i wyładunku oraz o 10% kosztów transportu i ubezpieczenia.

Dodaje się IVA, w wysokości 13% od wartości celnej powiększonej o GA; od ustawy 1733 IVA musi figurować odrębnie na fakturze. Niektóre produkty, przede wszystkim alkohol i tytoń, podlegają dodatkowo ICE, podatkowi selektywnemu od konsumpcji, w stawkach mieszanych: na przykład 4,03 boliviana za litr piwa plus 1%, lub 189,26 boliviana za tysiąc cygaretek blond, według PwC. Importer towaru ogólnego nie musi uwzględniać ICE.

Aduana Nacional zdigitalizowała większość procedury: VUCE centralizuje dokumenty dokumentacji, SIDUNEA++ odbiera zgłoszenie celne, a program SUMA modernizuje zarządzanie celne, według oficjalnej strony instytucji. Standardowy import definitywny obejmuje Declaración Única de Importación, DUI, fakturę handlową, dokument transportowy, certyfikat pochodzenia i listę pakowania.

Boliwijski Instytut Metrologii, IBMETRO, administruje obowiązkowymi przepisami technicznymi dla listy produktów, która obejmuje między innymi przenośne gaśnice, cement portlandzki, etykietowanie włókien alpaki, liczniki wody, wagi i oświetlenie LED, według własnej strony. Rząd boliwijski nie wymaga ogólnej licencji dla towarów przemysłowych i handlowych, ale wymaga uprzedniego pozwolenia dla olejów, soków owocowych, odzieży, tekstyliów i obuwia, według oficjalnego amerykańskiego przewodnika handlowego poświęconego Boliwii.

Przez ponad piętnaście lat, od listopada 2011 roku do 2026 roku, oficjalny kurs wymiany pozostał ustalony na 6,86 boliviana przy kupnie i 6,96 przy sprzedaży za dolara. Niedobór dolarów ustanowiony między 2023 a 2026 rokiem podniósł kurs równoległy do 15 bolivianos. 29 czerwca 2026 roku rząd zniósł ten stały oficjalny kurs, z natychmiastową dewaluacją bliską 40%, wprowadzając nowy kurs na poziomie 9,73 boliviana.

Bank Centralny Boliwii opublikował następnie nowy regulamin kupna i sprzedaży walut w lipcu 2026 roku, po tym jak w styczniu 2026 roku zwrócił dolary w gotówce małym ciułaczom, aby odbudować zaufanie, według własnej strony. Na początku października 2026 roku dólar flexible był notowany na poziomie około 11,90 do 12 boliviana, według El Deber, blisko dwukrotności dawnego stałego kursu. Dla importera oznacza to konieczność sprawdzenia dziennego kursu przed każdą fakturą proforma i uwzględnienia dostępu do walut, który pozostaje regulowany przez lokalne banki.

Boliwia nie ma dostępu do morza od wojny o Pacyfik; traktat pokoju i przyjaźni z 1904 roku z Chile gwarantuje jej prawo do swobodnego tranzytu przez porty chilijskie, na czele z Ariką, uznawaną za wolny port dla Boliwii, oraz Iquique, gdzie wolna strefa ZOFRI odgrywa rolę zakupów hurtowych dla handlowców boliwijskich.

Peru uzupełnia ten układ: umowa Bolivia Mar, podpisana 24 stycznia 1992 roku między prezydentami Fujimorim i Pazem Zamorą, przyznaje Boliwii, w ramach użyczenia, pas wybrzeża o długości 5 kilometrów i szerokości 800 metrów w pobliżu portu Ilo, rozszerzony do 3,58 km² w 2010 roku, na 99 lat z możliwością odnowienia; umowa obejmuje instalacje przemysłowe i turystyczne, bez boliwijskiego portu głębokowodnego. W praktyce Boliwia pozostaje przede wszystkim zależna od portów chilijskich dla frachtu kontenerowego z Azji.

Z południa Chin fracht morski dociera do Ariki lub Iquique, a następnie jedzie drogą do La Paz, El Alto, Oruro lub Cochabamby; nie znaleźliśmy w tej sesji potwierdzonego i możliwego do zweryfikowania czasu tranzytu, do zapytania u spedytora w momencie rezerwacji. FOB odpowiada boliwijskiemu nabywcy, który sam organizuje transport z Chin; CIF lub CFR, jeśli pośrednik zajmuje się tym do portu chilijskiego lub peruwiańskiego. DDP pozostaje niezalecane, dopóki chiński sprzedawca nie jest sam zgłaszającym celnym w Boliwii.

W zakresie płatności zwyczajem pozostaje zaliczka przy zamówieniu, a następnie dopłata przed wysyłką, uiszczana na firmowy rachunek chińskiej fabryki, nigdy na rachunek osobisty; zmianę danych bankowych otrzymaną e-mailem należy zweryfikować bezpośrednią rozmową telefoniczną przed dokonaniem przelewu, co jest tym bardziej przydatne, że dostęp do dolarów pozostaje ograniczony po stronie boliwijskiej.

Pierwszy import do Boliwii przebiega według zwyczajowego schematu: specyfikacja techniczna, weryfikacja fabryki, zatwierdzona próbka, faktura proforma z Incoterm, nadzór produkcji, kontrola przedwysyłkowa, transport do wybranego portu chilijskiego lub peruwiańskiego, przewóz drogowy do Boliwii, a następnie złożenie DUI i odprawa celna przez importera lub jego agenta.

Sorva jest firmą sourcingowo-handlową z siedzibą w Guangzhou, w dzielnicy Tianhe, opartą na chińskiej spółce zależnej i na spółce matce we Francji. Nasz zespół mówiący po chińsku wyszukuje i weryfikuje fabryki, organizuje wizyty i próbki, negocjuje warunki, zleca kontrolę jakości przed załadunkiem i organizuje transport do wybranego portu, Arica, Iquique lub Ilo. Sorva nigdy nie występuje jako importer formalny w Boliwii, nie dokonuje odprawy celnej na miejscu i nie zarządza dostępem klienta do walut. Nasza podstawowa oferta jest fakturowana w dolarach, uzupełniana opcjami właściwymi dla tej strefy, wycenianymi na podstawie oferty.